Speelperiode: oktober t/m december ‘26 + april t/m juni ‘27

Met ‘HAHA’ bewijst Collectief KIKERO opnieuw zijn kracht. In deze speelse en spannende klasvoorstelling duikt het gezelschap in thema’s als falen, durven en weer rechtkrabbelen. Geïnspireerd door gesprekken met leerlingen én die herkenbare stressmomenten van een spreekbeurt, maakte KIKERO een voorstelling over faalangst — een thema dat duidelijk leeft. ‘HAHA’ speelt met de grens tussen fictie en realiteit, zodat de voorstelling echt een ervaring wordt.

Knikkende knieën.
Klamme handen. 
Een trillende stem.
Vandaag is het zover…
Emilie, juf in wording, geeft haar eerste stageles.
Nagelbijtend stapt ze naar voren.

“Hallo iedereen, ik ben Emilie en…”

Alle blikken zijn op haar gericht.
Die van de juf, de leerlingen,
maar vooral die van de vrouw achteraan 
met een rode stift in de aanslag:
Haar stagementor Brigitte.
Gedachten razen door Emilie's hoofd.
Wat als ik struikel over mijn woorden?
Wat als ik ineens alles vergeet?
Of nog erger,
Wat als ik iets dom zeg en uitgelachen wordt!?

Zal ze haar les tot een goed einde brengen?

Collectief KIKERO is met haar vierde klasvoorstelling niet aan haar proefstuk toe. Met ‘HAHA’ brengt het gezelschap een herkenbare, spannende en tegelijk speelse voorstelling over falen, durven en weer rechtstaan. In aanloop naar deze productie trok het collectief langs scholen om het thema ‘faalangst’ af te toetsen bij de doelgroep. Al snel bleek dat het onderwerp sterker leeft dan aanvankelijk gedacht.

Geïnspireerd door hun eigen herinneringen aan spreekbeurten - dat ene moment waarop alle ogen plots op je gericht zijn en de twijfel toeslaat- ontwikkelde KIKERO het concept voor ‘HAHA’. 

Collectief KIKERO bestaat sinds 2021 uit Katarina Antunović en Charlotte Wellens en maakt interactieve, fantasierijke en tragikomische locatievoorstellingen. Het gezelschap wilt de grens tussen fictie en realiteit doen vervagen, zodat de voorstelling echt een ervaring wordt. KIKERO kiest bewust niet voor theater met technologische ‘snufjes’, maar zet -door een grote liefde voor spelerstheater- de speler en diens emoties centraal.