Zij heeft kuiltjes in haar wangen, en in de zomer meer sproeten dan ik. Ze heeft een doortastende blik. Met haar ogen kan ze achter de blik van anderen kijken. Je ziet dat zelf op de foto. De camera kijkt naar haar, en zij kijkt terug. Niet onbezorgd. Ik ook niet. Maar we lachen naar de camera want zo gaat dat in de jaren ‘90. Ze houdt mij recht in het zand. En ik haar soms ook.

Mira Bryssinck verkent met het intieme ‘Iemands zus’ de impact van een beperking op het gezinsleven. Aan de hand van interviews met mensen met een beperking en hun siblings, intieme gesprekken met familieleden, knipsels uit oude plakboeken en sprekend documentairemateriaal onderzoekt Mira de grijze zones tussen zorg krijgen en zorg dragen. 

Hoe groei je op met een beperking naast een sibling zonder beperking? En hoe vormt zo'n beperking een gezin? Hoe kijkt de samenleving hiernaar en op welke manier kijken gezinnen terug? Dit materiaal vormt de basis voor een (fictieve) vertelling over twee zussen.

Op de scène ontvouwt zich een filmisch en coming of age verhaal gedragen door tekeningen van Estelle Demaré en de muziek van RAMAN.