Zo klinkt vriendschap

In november hebben we Ivan & fabulous friends te gast, en zowel ‘fabulous’ als ‘friends’ mag je letterlijk nemen. Accordeonist Ivan Smeulders maakt al zijn hele leven muziek en springt daarbij van het ene instrument naar het andere. Zijn carrière bracht hem bij heel wat bands, hij schopte het tot musical director van Bart Peeters en samen met zijn broer Mike vormt hij al jaren het duo Smeulders en Smeulders. Een drukke agenda stond lang in de weg van een ander project waar hij van droomde: zijn eigen universum op de planken brengen, samen met zijn geniale muzikale vrienden. Tot hij plots een podium kreeg met de boodschap: “doe gewoon iets!”. Zeg dat aan een rasartiest, en je krijgt vuurwerk.

Je maakte al muziek toen je vier was: die werd je met de paplepel ingegoten.

Ook mijn vader was een accordeonist, en net als ik bespeelde hij ook andere instrumenten. Ik volgde klassieke muziekstudies en studeerde een specialisatiejaar in Canada. Maar al snel kwam ik in de wereld van de Nederlandstalige muziek terecht, en in 2001 klopte Bart Peeters aan. Aanvankelijk was ik louter muzikant in zijn band, maar door de jaren heen groeide ik uit tot zijn musical director. Dat wil zeggen dat ik zijn creatieve ideeën in goede banen leidt: welke instrumenten en welke toonaard gebruiken we voor een song? Welke muzikale keuzes maken we? Ik bereid de projecten voor en ben als een klankbord voor Bart. Die voorbereiding neemt vaak enkele maanden in beslag. Die rol nam ik ook achttien jaar lang op bij Kapitein Winokio. De kapitein is een van mijn beste vrienden!

De nood aan een eigen creatie voel je al lang, maar door je drukke agenda werd het idee keer op keer op de lange baan geschoven.

Tot ik gevraagd werd voor een eenmalig concert op Pulptuur in Kapellen en te horen kreeg: “Doe gewoon iets! We noemen het concert ‘Smeulders en friends’, vul jij het maar in." Dat vond ik fijn. Ik nodigde enkele muzikanten uit met wie ik eerder samenwerkte en naar wie ik erg opkijk. Zo kwam ik uit bij Amel Serra Garcia, die percussionist is bij Bart Peeters, en bij pianist Andy Willems en violist Emile Verstraeten. Het werd een magisch concert, echt alles klopte. Door de keuze van de instrumenten klonk het origineel, en de percussie van Amel gaf het geheel een energieke vibe.

Na het concert kwam er een grote vraag naar meer, en het was snel beklonken. We haalden er een contrabassist bij om de klank wat voller te maken, en zo ontstond dit kwintet. Aangezien ik de muziek zelf maak, doopten we het ‘Ivan & fabulous friends – want fabuleus, dat zijn mijn vrienden echt.

Je krijgt wel vaker de vraag in welke stijl jullie spelen, maar het antwoord is niet zo eenvoudig.

Er is een Argentijnse invloed, een Balkan-achtige sfeer, soms een tintje jazz en er wordt gezongen. Mijn muziek klinkt dus erg divers, maar dat is typisch voor mijn stijl. Als ik er  toch een naam op moet plakken, dan denk ik aan wereldmuziek.

Muziek waarop gedanst kan worden, maak ik niet vaak. Ik componeer intuïtief op basis van improvisaties, en bij het uitschrijven besef ik wel eens hoe complex de maatsoorten en maatwisselingen zijn. De partituur ziet er dus best ingewikkeld uit, maar de muziek ligt heel goed in het oor.

Is Bart Peeters al komen luisteren?

Al een paar keer! Hij is een van onze grootste fans. Zijn feedback is enorm waardevol – en die is gelukkig alleen maar positief.

Tot slot: muziek maken met je boezemvrienden, hoe fijn is dat?

Heel fijn! Emile leerde ik kennen in 2006, en we hadden meteen een goede muzikale klik. Dat is nog altijd zo: we kijken naar elkaar, en het klopt gewoon. We werden ontzettend goede vrienden en ik ben zelfs peter van zijn oudste dochter. Ook Amel is een echte boezemvriend. Hij is het zonnetje in de band van Bart Peeters, en ook bij ons. Hendrik en Andy ken ik iets minder lang, maar het zijn twee gouden mensen die intussen ook vrienden werden. Heerlijk is dat.

Tekst: Lien Vanreusel - Kip Copy